LO im. M.Kopernika

Dyrektorzy – KLEMENTYNA ZENOBIA Z KRACZKIEWICZÓW KRACZKIEWICZOWA (1871-1929)

Córka Julii z Franczewskich i Władysława Kraczkiewicza leśniczego w lasach Ordynacji Zamojskich oraz dzierżawcy majątku Huszczka Duża w gminie Skierbieszów, Powiat Zamość. Matka Klementyny Julia pochodziła ze spolszczonych Włochów, których przodek był budowniczym sprowadzonym w czasie budowy Zamościa przez Bernardo Morando (projektant i główny budowniczy Zamościa). Klementyna Zenobia urodziła się 26.10.1871r. w Żdanowie Zamojskim. Po śmierci rodziców (matkę straciła w 12 roku życia a ojca w 13-tym) wychowywana i kształcona była przez niezamężną siostrę swojego ojca Klementynę, przełożoną 6-klasowej szkoły dla panien w Zamościu. Po ukończeniu szkoły prowadzonej przez ciotkę następnie kształciła się w Seminarium ss Urszulanek w Lublinie, które przygotowywało do zawodu nauczycielki.
W 1896r. w Zamościu Klementyna Zenobia wychodzi za mąż za Wacława Kraczkiewicza (budowniczy dróg i mostów), który pełni funkcję inspektora (konduktora) dróg i mostów w Ostrołęce, a od 1906r. w Ostrowii Mazowieckiej. W Ostrołęce Klementyna rodzi czworo dzieci: Mariana (1898), Stefana (1901), Zofię (1903), Janinę (1905). Najmłodszą córkę Wandę (1909) rodzi w Ostrowi. W Ostrowi zakłada 2-klasową szkołę koedukacyjną, pod tą nazwą kryło się faktycznie polskie progimnazjum. Obok szkoły zakłada dla uczennic zamiejscowych pensję żeńską. Klementyna jest właścicielką i przełożoną obu zakładów. Szkoła i pensja działają do 1915r. W 1915r. mąż Klementyny zostaje zmobilizowany, a rodzina w związku z nadciąganiem wojsk niemieckich dostaje nakaz przesiedlenia do Rosji. Klementyna wybiera miasto Jekaterynosław (obecnie Dniepropietrowsk) na Ukrainie, gdzie przesiedlony jest jej brat Franciszek dotychczasowy dyrektor apteki kolejowej w Lublinie. W Jekaterynosławiu zamieszkuje liczna Polonia, głównie kolejarze i pracownicy przemysłu z Zagłębia Dąbrowskiego przesiedleni tu z rodzinami. Klementyna Zenobia Kraczkiewiczowa zostaje założycielką i kierowniczką Szkoły Towarzystwa Oświaty Polskiej w Jekaterynosławiu. Szkołę ta prowadzi do 1916r. W 1915r. zostaje zdemobilizowany jej mąż Wacław, który następnie zostaje naczelnikiem przeprawy mostowej I-szej klasy na rzece Berezynie w Jakimowej Słobodzie (obecnie Białoruś). W 1916r. Klementyna wraz z dziećmi przenosi się do Jakimowej Słobody. I tu pracują i zamieszkują wraz z rodzinami liczni pracownicy polscy przeniesieni przymusowo przez zaborcze władze rosyjskie. Tu również Klementyna prowadzi nauczanie dzieci polskich. W 1918r. po wyjściu wojsk niemieckich z Białorusi rodzina Kraczkiewiczów wraca do Polski. Klementyna obejmuje posadę nauczycielki w Gimnazjum Państwowym w Sokołowie Podlaskim. W 1920r. traci męża Wacława, który umiera w następstwie ran odniesionych w obronie przed bolszewikami mostu w Płocku. W 1924r. wraz z córkami Zofią i Wandą przenosi się do Olkusza, gdzie obejmuje posadę nauczycielki w tamtejszym Gimnazjum Państwowym (obecnie tradycje dziedziczy I Liceum Ogólnokształcące). W Olkuszu naucza do śmierci w 1929r. Umiera 7 kwietnia 1929r. i zostaje pochowana na cmentarzu parafialnym w Olkuszu.
Obecnie nie żyje żadne z dzieci Klementyny Zenobii Kraczkiewiczowej. Żyje troje wnuków: Barbara Sowowa i Alina Listowska (córki Wandy) i Władysław Kraczkiewicz (syn Stefana).
Nazwisko Kraczkiewicz noszą obecnie tylko Władysław (syn Stefana), Jakub (syn Władysława) oraz Maciej i Pola (dzieci Jakuba).
Wnuki i prawnuki Klementyny Kraczkiewiczowej:
1.Barbara Sowa, (Wrocław),
2.Alina Listowska, (Ziębice),
3.Władysław Kraczkiewicz, (Skierniewice),
4.Jakub Kraczkiewicz, (Skierniewice). Pod tym adresem mieszkają również dzieci Jakuba Maciej i Pola Kraczkiewiczowie.

Zaznaczyć tu należy, że wspomnienie o mojej babci zostało również zamieszczone na stronie internetowej I-go Liceum Ogólnokształcącego w Olkuszu.

Nadmienić chciałem, że w Ostrowi Mazowieckiej spędził ostatnie lata życia, gdzie zmarł w 1910 roku i został pochowany teść Klementyny, Władysław Jan Kraczkiewicz – inżynier kolejowy. Władysław Jan Kraczkiewicz absolwent gimnazjum im. Zamojskich w Szczebrzeszynie i Imperialnej Szkoły Górniczej w Paryżu, był współprojektantem i współbudowniczym drogi żelaznej Paryż – Lyon, Kolei Libawsko – Romelskiej (obecnie na Łotwie), Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej oraz Kolei Warszawa – Petersburg.

Opracował:
Władysław Maciej Kraczkiewicz (wnuk Klementyny, syn Stefana)
ul. Wyspiańskiego 35
96-100 Skierniewice
tel. 046 832 91 69
Poczta elektroniczna: kraczkiewiczwladyslaw@wp.pl

List Pani Małgorzaty Pawlińskiej (Listowskiej) prawnuczki Klementyny Kraczkiewiczowej (23.12.2008)
Dzień dobry!
Piszę do Państwa w związku z Waszym jubileuszem. To wspaniała rocznica! Jestem prawnuczką Klementyny Kraczkiewicz, wnuczką jej najmłodszej córki Wandy. Dlaczego piszę? Wujek W.Kraczkiewicz przesłał Państwu wiele cennych informacji dotyczących prababci,ja chciałabym tylko nadmienić, że dwie jej prawnuczki również poświęciły się pracy pedagogicznej – Halina Fuszara (córka Barbary) 20 lat była dyrektorem Liceum Ogólnokształcącego im T.Kościuszki w Ziębicach (nauczyciel historii i j.angielskiego). Od roku 2007 na emeryturze. Ja od 25 lat uczę klasy I-III w Szkole Podstawowej nr 4 im. Kombatantów Ziemi Ziębickiej w Ziębicach.
Serdecznie pozdrawiam! Małgorzata Pawlińska (Listowska)
23.12.2008
Opis fotografii:
Fotografia 1 Klementyna Zenobia Kraczkiewiczowa,
Fotografia 2 Klementyna Zenobia Kraczkiewiczowa (druga od prawej) z gronem nauczycielskim i uczennicami (według tradycji rodzinnej zdjęcie zostało wykonane w Ostrowii Mazowieckiej).
Fotografia 3 Rodzina Kraczkiewiczów, drugi szereg od lewej mąż Wacław i syn Marian, pierwszy szereg od lewej córki: Zofia, Janina i Wanda, Klementyna Zenobia i syn Stefan.
Fotografia 4 W drugim szeregu od lewej mąż Wacław Kraczkiewicz i szwagier Gustaw Kraczkiewicz, w szeregu pierwszym od lewej Klementyna Zenobia Kraczkiewiczowa, najstarszy syn Marian i teść Władysław Jan Kraczkiewicz (inżynier kolejowy, na dewizce żetony pamiątkowe z okazji uruchomienia poszczególnych linii kolejowych).
Fotografia 5 Nekrolog Klementyny Kraczkiewiczowej z „Kuriera Warszawskiego” nr 119 z dnia 2 maja 1929r., wydanie wieczorne.
Fotografia 6 Wacław Kraczkiewicz (mąż Klementyny) powiatowy inspektor (konduktor) dróg i mostów w Ostrowi Mazowieckiej w latach 1909 – 1915. Był również członkiem zarządu Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” w Ostrowi.

Skip to content